Hoofdstuk 386
'God weet het!'
De manier waarop ze met haar ogen rolde, vond Max zo schattig dat hij glimlachte. De vreugde verspreidde zich van zijn ogen naar elke hoek van zijn gezicht, heerlijk als de lentebries.
"Oké, laat het verleden rusten. Laten we daar niet meer over praten." Toen hief hij zijn hand op om haar kruin te strelen en vroeg: "Wie heeft er gebeld?"