Κεφάλαιο 217
Ο Γουέιν κοίταξε την Άννα και είπε: «Είναι αργά το βράδυ και εσείς οι δύο είστε μόνοι στο σπίτι σας εδώ και αρκετό καιρό. Και αναρωτιέμαι τι κάνατε οι δύο».
Η Άννα στάθηκε λίγο πιο σταθερή, κράτησε το τραπέζι και συνοφρυώθηκε. «Γουέιν, σε παρακαλώ ηρέμησε. Ο Τζάσπερ κι εγώ είμαστε απλώς φίλοι και δεν συνέβη τίποτα μεταξύ μας. Μόλις είχε επιστρέψει από την Αμερική και με βοήθησε στην κηδεία του πατέρα μου. Με πήγε σπίτι, οπότε τον κάλεσα πάνω για έναν καφέ για να τον ευχαριστήσω. Νομίζεις ότι έκανα κάτι λάθος; Δεν έχει σημασία πόσο πολύ θα σου το εξηγήσω αν δεν με εμπιστεύεσαι».
Η Άννα πίστευε ότι ο Γουέιν δεν ήταν στενόμυαλος άνθρωπος, οπότε δεν θα τον πείραζε αυτό. Δεν περίμενε να χάσει την ψυχραιμία του έτσι αφότου είδε τον Τζάσπερ.