Pobierz aplikację

Apple Store Google Pay

Lista rozdziałów

  1. Rozdział 51 Świt czekał
  2. Rozdział 52 Chcę się rozstać
  3. Rozdział 53 Siostro, zaczekaj na mnie
  4. Rozdział 54 Leo, rozstańmy się
  5. Rozdział 55 Zakochanie się w Dawn jest przeznaczeniem Leo
  6. Rozdział 56 Będę twoim chłopakiem i będę cię kochał na zawsze
  7. Rozdział 57 Zarezerwować jeden czy dwa pokoje?
  8. Rozdział 58 Nikt mnie nie uczył, chcę całować
  9. Rozdział 59: Nadal szczeniak czystej miłości
  10. Rozdział 60 Wczoraj miałem sen, który dotyczył ciebie
  11. Rozdział 61 Pościg
  12. Rozdział 62: Jak Leo mógłby być szczęśliwy bez niej?
  13. Rozdział 63 Czy nie obchodzi ciężycie tego chłopca?
  14. Rozdział 64 Chase musi wrócić do stolicy
  15. Rozdział 65 Miłość jest największą słabością
  16. Rozdział 66 Mogę czekać, bez względu na to jak długo
  17. Rozdział 67 Siostro, Ty też mnie lubisz
  18. Rozdział 68: Moje dłonie są czerwone
  19. Rozdział 69: Jeśli miłość nie zostanie uwolniona, ludzie oszaleją
  20. Rozdział 70 Małżeństwo
  21. Rozdział 71 Chcę, żebyś wrócił do stolicy i został dziedzicem rodziny Jonesów
  22. Rozdział 72: Dziesięć lat przyjaźni i miłości stało się kompletnym żartem
  23. Rozdział 73: Wyglądało na to, że zgubiła małego wilczka, którego wychowała
  24. Rozdział 74 Nigdy ci nie wybaczę
  25. Rozdział 75 Kradzież, czy tak?
  26. Rozdział 76: Jej mały wilczek był po prostu zły, ale nie przestał jej kochać
  27. Rozdział 77 Trzy lata później
  28. Rozdział 78 On nigdy więcej nie chce być dobry
  29. Rozdział 79: Dla kogo zachowujesz czystość?
  30. Spotkanie w rozdziale 80

Rozdział 3: Jak rozpieszczanie małego chłopaka, rozpieszczanie go bez końca

Uniwersytet A jest najlepszą uczelnią w Mieście A i plasuje się w pierwszej dziesiątce uniwersytetów w kraju.

Program sztuk pięknych na Uniwersytecie A jest jednym z najlepszych, więc Leo będzie zachwycony, jeśli zdecyduje się tam studiować.

Według pierwotnego planu Dawn, zamierzała również pozwolić Leo pójść na Uniwersytet A. W końcu nie chciała, żeby Leo wyjeżdżał daleko.

Ale teraz, gdy dziecko jest starsze, muszę go zapytać, co o tym myśli.

„Okej, chodźmy na Uniwersytet A.” Dawn powiedziała zamyślona, „Uniwersytet A nie jest zbyt daleko od domu, więc wygodnie będzie mi jeździć do domu w weekendy.”

Leo od razu powiedział: „Nie chcę mieszkać na terenie kampusu!!!”

Dawn spojrzała zaskoczona: „Czy ty nie mieszkasz na terenie kampusu?”

Leo zacisnął usta i upierał się: „Nie mogę przestać”.

„Leo, college różni się od liceum. Musisz poznać więcej przyjaciół i doświadczyć innego życia”.

„Bądź grzeczny i posłuchaj. Kierowca będzie cię odbierał w każdy piątek”.

Przystojna twarz Leo była napięta. „Nie”.

„Dlaczego?” Dawn nie do końca zrozumiała. „Czy mogę poznać powód?”

Leo spojrzał jej w oczy i powiedział poważnie: „Jeśli zamieszkam na terenie kampusu, nie będę mógł widywać cię codziennie”.

„Siostro, chcę cię widzieć każdego dnia”.

Dawn była rozbawiona: „Czemu jesteś taki przywiązany?”

„Tylko ty.”

„starsza siostra”.

W porządku.

Wygrywasz.

„Więc jeśli nie chce mieszkać na terenie kampusu, to naprawdę nie pozwolicie mu tam mieszkać?”

Pijąc w pubie, Dawn i Cora siedziały w kabinie w kącie, ciesząc się rzadkim czasem spędzonym w siostrzanym gronie.

W słabym świetle twarze obu dziewcząt migotały. Jedna miała chłodny temperament, druga zaśżywą osobowość, a każda z nich była piękna na swój sposób.

Dawn potrząsnęła kolorowym płynem w kubku i lekko spojrzała na drugą osobę. „Co jeszcze?”

Cora bez słowa powiedziała: „Słodki , przez wszystkie te lata nigdy nie widziałam, żebyś odmówiła jakiejkolwiek jego prośbie”.

„Nie, co planujesz zrobić, żeby rozpieścić kogoś?”

Sweet to pseudonim Dawn. Odkąd jej rodzice zmarli, tylko babcia i Cora tak ją nazywają.

Dawn powiedziała obojętnie: „W ogóle nie powiedziałam, że nie będę mieszkać na terenie kampusu”.

„Łóżka w akademiku są również zarezerwowane. To od niego zależy, gdzie zamieszka”.

„…”

No cóż, to jest jeszcze bardziej przesadzone.

Cora chciała coś powiedzieć, gdy zadzwonił telefon Dawn.

Telefon komórkowy leżał na stole i Cora od razu dostrzegła na nim identyfikator dzwoniącego.

Lew.

Cora zrobiła minę, która mówiła „wiem-to-ja”.

Dawn się uśmiechnęła i podniosła słuchawkę: „Leo, co się stało?”

„Tęskniłem za tobą.”Leo powiedział po prostu, „Wróć.”

Dawn sprawdziła godzinę, „Nie tak szybko, idź najpierw spać.”

Leo: „Nie mogę spać bez ciebie”.

Wyraz twarzy Dawn był lekko napięty. „Znowu czujesz się nieswojo?”

„Nie”– zapytał Leo. „Z kim jesteś?”

„Cora.” Dawn nie wspomniała, co wydarzyło się w barze, ale obiecała tylko: „Wrócę wkrótce”.

Leo z satysfakcją odłożył słuchawkę.

Kiedy Dawn podniosła wzrok, zobaczyła, że Cora patrzy na nią ze skomplikowanym wyrazem twarzy, więc zapytała: „Co się stało?”

„Dawn, rozejrzyj się po mieście i sprawdź, czy jest tu jakieś rodzeństwo, które tak samo się dogaduje?”

„To jak rozpieszczanie małego chłopaka. Rozpieszczał go bez końca”.

„Nie gadaj głupot.” Dawn powiedziała: „Wiesz, Leo…”

„Okej, okej, wiem, co powiesz.” Cora przerwała jej i powiedziała: „Nie miał dobrego życia, kiedy był dzieckiem, ale ty go rozpieściłaś i dałaś mu wszystko, co najlepsze, nawet gwiazdy i księżyc.”

„Ale Sweet , to naprawdę minęło.”

Dawn się nie zgodziła, „Jak to minęło?”

Cora spojrzała poważnie, nawet nie żartując, i powiedziała poważnie: „Powiedzmy to inaczej. Jak on ma znaleźć dziewczynę w przyszłości, jeśli będziesz go tak rozpieszczać?”

„Leo jest przystojny i podoba się wielu dziewczynom”.

„Skąd wiesz? Czy on ci powiedział?”

Dawn powiedziała: „Twój brat powiedział mi, że dziewczyny w szkole, które lubią Leo, mogą ustawić się w kolejce od stołówki do biblioteki”.

Przyciągająca wzrok torba Jasona.

Kieszonkowe w przyszłym miesiącu będzie mniejsze o połowę! ! !

Cora wzięła głęboki oddech i powiedziała: „Wiesz, że nie to miałam na myśli”.

„Kochanie, nie uważasz, że on jest trochę zbyt zazdrosny o ciebie?”

Podróż służbowa nie może trwać dłużej niż tydzień, w przeciwnym razie musisz podążać za mną.

Za każdym razem, gdy wychodzisz na drinka, musisz wrócić do domu przed godziną 23.00 i nie może być w pobliżu innych mężczyzn.

Oprócz Ethana .

Chociaż Cora nadal nie wie dlaczego.

„Cora, wiem, o co się martwisz. Nie martw się, Ethan ciężko pracuje, aby zbadać przeszłość Leo”.

„Gdy znajdę rodzinę Leo, ja...” Dawn zatrzymała się, zdziwiona, „Co to za wyraz twarzy?”

Gdy tylko skończył mówić, za nim rozległ się znajomy głos, który chrapliwie zapytał: „Co się z tobą dzieje?”

„Wysłać mnie do kogoś innego?”

Wyraz twarzy Dawn uległ zmianie.

Cora rozłożyła ręce i rzuciła jej spojrzenie, które mówiło: „Już cię ostrzegałam, ale ty tego nie zauważyłaś”.

Leo stał za kabiną, w której siedziała Dawn. Jego wysoka sylwetka stała tam jak góra, blokując światło nad głową, a jego wyraz twarzy wyglądał nieco ponuro.

Cora poczuła niewytłumaczalny strach.

Cora niezręcznie uśmiechnęła się do Leo i powiedziała: „Leo , jesteś tutaj. Chodź, usiądź tutaj”.

Leo się nie poruszył.

Dawn wstała w pośpiechu i prawie potknęła się o kieliszek wina na stole. Cora szybko odsunęła kieliszek.

Dawn spojrzała na osobę przed nią.

Oczy Leo stopniowo zrobiły się czerwone, a jego ton był bardzo zasmucony: „Po co ich szukałeś?”

„Czy nie mówiłeś, że nie będziesz tego szukał?”

Serce Dawn zabolało, gdy zobaczyła jego rozczarowane i smutne spojrzenie. W chwili, gdy odwrócił się, by odejść, natychmiast pobiegła za nim.

„Leo, poczekaj na mnie.”

Leo szedł przez tłum szybkim krokiem. Dawn miała długie nogi i w ogóle nie mogła go dogonić. Kiedy dotarła do drzwi, zobaczyła, że jego plecy oddalają się coraz bardziej i nagle syknął.

Leo natychmiast się zatrzymał.

Kąciki ust Dawn uniosły się bezgłośnie, a ona udawała, że pochyla się, by spojrzeć na swoje kostki. Jej długie, czarne włosy spływały jak wodospad, a jej profil był delikatny i piękny.

Cora wybiegła, skrzyżowała ramiona przed sobą i leniwie oparła się o drzewo.

Obejrzyj program.

„Piękno, skręciłaś kostkę? Potrzebujesz mojej pomocy?”

„Dziękuję.” Dawn wskazała na kogoś niedaleko, „Ale nie ma potrzeby, mój brat jest tuż przed nami.”

Brat wrócił i przykucnął u stóp Dawn. Delikatnie dotknął kostki Dawn swoimi kostnymi palcami. „Boli?”

Dawn spojrzała na ciemną część jego czaszki i powiedziała cicho: „To boli”.

Mimo że wiedział, że kłamie, Leo pochylił się i podniósł ją. „Chodźmy do domu”.

Dawn wiedziała, że to chwilowe uspokojenie i puściła oko do Cory , która znajdowała się niedaleko.

Cora wzięła telefon i wysłała dwie wiadomości do Dawn .

„Szczerze mówiąc, dlaczego nie rozważysz poproszenia go o zmianę tożsamości?”

„Mój brat i tak mnie tak nie traktuje”.

تم النسخ بنجاح!